شعر سنگ قبر پروین اعتصامی:

اینکه خاک سیه اش بالین است         اختر چرخ ادب پروین است

گر چه جز تلخی از ایام ندید            هر چه خواهی سخنش شیرین است

صاحب آن همه گفتار امروز            سائل فاتحه و یاسین است

دوستان به که ز وی یاد کنند         دل بی دوست دلی غمگین است

خاک در دیده بسی جان فرساست     سنگ بر سینه بسی سنگین است

بیند این بستر و عبرت گیرد          هر که را چشم حقیقت بین است

هر که باشی و ز هرجا برسی         آخرین منزل هستی این است

آدمی هر چه توانگر باشد           چون بدین نقطه رسد مسکین است

اندر آنجا که قضا حمله کند        چاره تسلیم و اب تمیکین است

زادن و کشتن و پنهان کردن       دهر را رسم  و ره دیرین است

خرم آن کس که در محنتگاه        خاطری را سبب تسکین است